بســـــــــــــــــــــــــــم الله الرحمن الرحیم

      نيمۀ ماه رجب شهادت حضرت زینب سلام الله علیها را به منتقم آل محمد علیهم السلام و شما

                                  دوستان و محبین عمۀ سادات تسلیت عرض می کنم

کاروان بی سالار

هنگامی که کاروان کربلا از سفر هشت ماهۀ خود برگشت، کاروانی بی سالار و  برگشتی که با از دست دادن عزیزان بود، بر گشتی پس از اسارت، برگشتی پس از حوردن تازیانه های دشمن دون، برگشتی پس از .....، به امر حضرت سجاد علیه السلام شخصی وارد مدینه شده و خبر وصول کاروان داغدیده را به اهل شهر داد، مردم همه از بزرگ و کوچک، پیر و جوان، مرد و زن به سمت دروازۀ شهر حرکت کردند، آنان هراسان آمدند تا از صحت و سقم خبر هائی که در این مدت رسیده بود آگاه شوند، نشانه های عزا از دور نمایان بود و غیر از حضرت سجاد علیه السلام مردی دیگر در جمع کاروانیان نبود..

زنان مدنی وارد خیمۀ بانوان شده و حضرت زینب را دیدند که با دیگر بانوان لباس سیاه به تن دارند، دیگر لازم نبود سخنی گفته شود، همه چیز بیان شد، آنان صدا به گریه و شیون بلند کردند و بر سر میزدند.

درد های دل زینب

حضرت زینب سلام الله علیها قصه های سفر را می گفتند، از ورود به دشت کربلا، از تشنگی اطفال، از شهادت علی اکبر و قاسم، از شهادت طفل صغیر، از شهادت ابا الفضل رشید، از شهادت مظلومانۀ عزیز زهرا حضرت ابا عبدالله، قصۀ اسارت و ضربه های تازیانه، از ورود کوفه و زندان ابن زیاد، از شماتت شامیان و شادی آنان، از خرابه نشینی و شهادت نازدانۀ برادر، زینب کبری می گفت و همه گریه می کردند و بر سر میزدند.

آنگاه مردم به همراه اهل بیت داخل مدینه شدند، هنگامی که چشم بی بی به مرقد جدشان رسول خدا صلی الله علیه و آله افتاد شروع به مرثیه سرائی نموده و خطاب به جد بزرگوار خود چنین گفت: ای جداه! خبر شهادت فرزندت حسین را برایت آورده ام، گوئی اکنون پس از سال ها صدای بی بی شنیده می شود که چگونه با جد خود درد های دلش را بازگو می کند و از کوچک و بزرگ سفرش جد خود را با خبر می کند، اگرچه رسول خدا خود آگاه تر از همه به این ماجرا بود، پس از آنکه حضرت زینب از سخن باز ایستاد صدای نالۀ حزینی از مرقد رسول خدا شنیده شد که تمام مردم آن را شنیدند و صدا به گریه بلند نمودند.

شهادت یا وفات؟

حضرت زینب سلام الله علیها پس از بازگشت از کربلا پیوسته در حال حزن و اندوه بسر می بردند تا آنکه از غصۀ این غم عظمی دار حیات را وداع گفتند و عده ای را عقیده بر این است که حکومت اموی که عادتش بر این بود تا مخالفین حکومت کسانی که افشاگر ظلم های آنان بودند را بوسیله های مختلف به قتل می رساند، و چون بی بی حضرت زینب در مجالس عزائی که برای برادر شهید و مظلوم خود می گرفتند ظلم های بنی امیه را که به اباعبدالله و اهل بیت مظلومش وارد شده بود را بیان می کردند، بعید نیست که ایشان نیز به سم غاصبین خلافت به شهادت رسیده باشند.

صلوات الله علیکِ یا زینب یا بنت امیر المؤمنین، یا سیدتنا و مولاتنا انا توجهنا و استشفعنا و توسلنا بکِ الی الله و قدمناکِ بین یدي حاجاتنا یا وجیهة عند الله إشفعي لنا عند الله